Onze varkens

Duroc/Duroc/Bentheimer kruising

Combinatie van een Duroc/Bentheimer beer en een Duroc zeug.

 

We hebben een mooie roodbruine Duroc zeug lopen, die we laten dekken door onze bruin/zwart gevlekte Duroc/Bentheimer beer.

De biggen van die 2 ouderdieren, worden mooie lange varkens met lange poten. Ze hebben een flinke eetlust, maar groeien dan ook goed.

Veldvarkens

Duroc, Wolvarken, Kunekune

Verkoop van vlees en biggen.

Hier beschrijven we de verschillende varkensrassen die we hier hebben rondlopen.

Duroc, Wolvarken, Kunekune, en alles daar tussenin.

 

We hebben 1 volwassen Duroc-zeug, met een vleugje wolvarken in de bloedlijn.

En een Duroc / wolvarken zeug (een kruising dus)

 

We hebben een Duroc/Bentheimer beer, en een beer met een Kunekune-moeder om die eerstgenoemde beer op te volgen.

 

Voor 2016 en 2017 willen we nog wat meer gaan kruisen, en helemaal af van de rasdieren. We houden een beer die half Kunekune is, zodat onze nieuwe vleesvarkens altijd een kwart Kunekune zijn. En dan een groot gedeelte Duroc, en een vleugje Wolvarken.

 

Kruisingen met Kune

Een nieuw hoofdstuk in ons Veldvarkens-avontuur. En dus nu bovenaan de pagina :-) (deze foto's zijn gemaakt door Gert van den Bosch)

 

We hebben hier meerdere varkensrassen rondlopen, en de Kunekune is daarvan het kleinste varken. Ze zijn heel makkelijk in de omgang, je mag van de zeug gewoon bij de biggen, en ze graven net even wat minder dan de rassen met langere neuzen.

 

Ze zijn alleen niet heel behendig, wat in een groep nog wel eens gedoe geeft. En het is ook niet handig bij een hok met een bepaalde hoge opstap bijvoorbeeld.

Ze zijn redelijk luidruchtig als ze trek hebben. Ze groeien langzaam, en worden maar een kilo of 60 tot 70. En als je ze zwaar voer geeft, dan worden ze vooral DIK. Dik van wit (rug) spek, en niet van vlees.

 

We hadden een mooie Kunekune beer lopen, die we in de zomer van 2013 bij onze Wolvarken zeugen hebben gezet. Hij kon er zowaar bij (ondanks zijn korte pootjes), en er werden zeer leuke varkentjes geboren. We noemden ze 'Wune's'. Daar lees je halverwege deze pagina meer over.

 

2 van die Wune-biggen uit 2013 werden toen verkocht aan iemand die ze 1,5 jaar later bij ons wou laten dekken door onze jonge Duroc beer.

Van de biggen die dáár uitkwamen hebben wij er 1 gekregen. Om eens te zien hoe een varken met 25% Kune, 25% Wolvarken, en 50% Duroc uit zou pakken.

En dat was echt een top varken! Zowel Kune's als Wolvarkens staan er om bekend dat ze veel groenvoer eten en daar goed van groeien. En het Duroc-gedeelte zorgde voor de wat 'snellere' (sneller dan een normale Kune) groei, en de lengte en billen.

 

De kruisingen hebben ook langere poten, en zijn dus een stuk behendiger. En we hopen dat ze wat minder luidruchtig zijn als ze grotere velden krijgen met meer gras en onkruid. Dan hoeven ze minder op ons te wachten voor voer.

 

We zijn meer gaan kruisen, en hebben nu meerdere Kune-kruisingen lopen. Ze bevallen zo goed, dat we er komend jaar mee verder gaan, en we dus afstappen van de echte rassen. We gaan ons eigen ideale varken fokken :-)

Duroc

 

Ons allereerste vleesvarken was een Duroc borg (een gecastreerd mannetje).

Prachtig oranje van kleur, en hij kon het goed vinden met de schapen, kippen en de 2 Kunekune-zeugen die we al hadden lopen. (toen hij groter werd, ging het niet meer goed met de kippen, die lustte hij wel rauw!)

Voordat we hem ophaalden, las ik dat het Duroc varken bekend staat om zijn onrustige en zelfs agressieve karakter/gedrag.

Volgens de fokker klopte daar niets van. Zij houden hun varkens ook in hun tuin, en ze merken nooit wat van die negatieve eigenschappen.

We hebben dus doorgezet, en Jimmy (vernoemd naar 'Jimmy's Farm' , een programma van BBC2.) werd ons meest tamme varken tot nu toe. Hij kreeg alle aandacht, en hij had ook altijd tijd voor ons :-). Aaide je hem op zijn buik, dan ging hij er eens goed voor liggen.

Je zou je bijna teveel aan zo'n dier gaan hechten, maar hij moest na dik een jaar toch echt naar de slager. Daar hadden we hem voor 'aangenomen', ik kon de speklapjes al bijna proeven. Sorry Jim, maar het is niet anders.

 

We hadden hem eigenlijk te groot laten worden, de speklaag op zijn rug was erg dik. Maar zijn buikspek dus ook, en de rest van het vlees was mooi dooraderd met vet. Heerlijk mals, en dus geen uitgedroogd mager lapje vlees.

 

Na Jimmy volgden er nog wat verschillende varkensrassen, maar het Duroc varken zal hier altijd een plekje hebben.

 

We hebben nu 1 jonge volbloed Duroc zeug lopen. En 2 dames met 75% Duroc en 25% wolvarken-bloed.

Ook hebben we een jonge zeug, die een rode Duroc-moeder en een rode Wolvarken-vader heeft. Een kruising dus, al lijkt ze meer op haar moeder. We kruisen haar dan met een donkere Duroc beer.

 

We hebben dus elk jaar verschillende Duroc biggen in ons 'assortiment'. In 2014 dekte onze jonge Duroc beer een Kunekune-zeug. Daar hebben we weer een big van gehouden, waar we weer verder mee fokken.

Zo willen we een vleesvarken fokken, die wat minder groot wordt. Want niet iedereen heeft behoefte aan bijna 100 kilo vlees in 1 keer. (zie ook het nieuwere stuk tekst hierboven)

 

Je kunt een varken natuurlijk eerder slachten, om zo de berg met vlees wat te beperken. Maar het buikspek is dan bijvoorbeeld nog niet mooi gelaagd. En het overige vlees kan ook nog wel wat voller van smaak. Een varken dat van zichzelf kleiner blijft, kan dan een uitkomst zijn.

Kunekune varkens zijn ook zeer smakelijk, maar blijven dan wel weer heel klein. En groeien toch weer net wat te langzaam (al eten ze wel het hele jaar gras en ander groenvoer, dus zijn ze goedkoop te houden). Hopelijk krijgen we zo een mooie mix.

 

 

'Wune'

Kruising tussen een grote rode Kunekune-beer, en een rode Wolvarken-zeug.

 

Dit zijn op dit moment toch wel de grappigste varkentjes die we hebben lopen. Ze hebben een Kunekune-vader, en een Wolvarken-moeder. Van hun vader kregen ze de Piripiri's (lelletjes in hun nek), en van hun moeder kregen ze de spitse neus en wollige vacht.

 

We hebben ondertussen 4 nestjes (van 2 verschillende zeugen) gehad, en beginnen aardig te zien hoe ze uitgroeien. We hebben er zelf in ieder geval een paar van elk nestje gehouden, om te zien hoe ze groeien en hoe hun vacht gaat worden.

En natuurlijk; hoe het vlees smaakt en hoe vet dat is. Kunekune en Wolvarkens staan namelijk wel bekend om hun vettige vlees. Maar goed, vet maakt het vlees smaakvol en mals, en het meeste smelt weg in de pan. Dus dat hoeft geen probleem te zijn.

 

De biggen waren in ieder geval al een stuk tammer dan de biggen van een zuiver Wolvarken-paar. Ze beginnen niet meteen te gillen, en zijn ontzettend nieuwsgierig. De zuivere wolvarken-biggen die we hebben gehad, waren vrij wild en bang. Terwijl hun moeders dat totaal niet zijn.

Update van 26-1-14 (en foto's van die datum) : De 3 Wune's (geboren op 18-7-2013 en 1-8-2013) die we nu nog hebben lopen, groeien hard! Ze zijn nu al flink wat groter dan de zuivere Kunekune-zeug die bij die groep loopt. En die is geboren op 18 mei 2013. Dus echt een stuk eerder.

Ze zijn al erg harig, iedereen heeft krullen. Er zijn er een paar die op hun rug wat stijler haar hebben, en alleen op de zijkanten krullen. Zie hieronder wat foto's van hun vacht.

 

Update van eind februari 2014: Ze zijn nu 7 maanden oud en de grootste weegt (volgens ons vee-meetlint) zo'n 40 á 50 kilo!

 

Update van juni 2014: 1 van onze biggen-klanten heeft een Wune-borg laten slachten, en die bleek zo'n 80 kilo te wegen! En hij was dus nog niet eens 1 jaar oud.

Eind juli laten wij onze grootste borg slachten, uiteraard volgen hier de bevindingen.

 

Update van augustus 2014: We hebben 2 Wune's laten slachten, de kleinste en de grootste. Ze wogen 80 en 97 kilo (slachtgewicht). Er zat alleen wel een flinke laag vet omheen. We hebben ze een beetje teveel verwend blijkt... We hadden die maanden daarvoor flink wat voer 'over', en dat kregen de Wune's. Voer dat blijkbaar echt wel te zwaar was voor die sobere groenvoer-eters. Ze hadden allebei vele centimeters dik wit vet rondom hun lijfjes.

 

We gaan het met de volgende Wune's dus anders aanpakken, ze krijgen alleen nog maar groente, fruit, voederbieten, en al het onkruid wat ze maar op kunnen. Af en toe wat rauwe aardappels, en dat was het wel. We laten ze dan ook wat langer lopen, en dan zullen we zien hoe de volgende er uit ziet na het slachten. OK, ze lopen dan wel een lange tijd voordat je een lekkere karbonade kan proeven. Maar hun voer kost dan ook weinig (aardappels, zelf geteelde bieten, groente en fruit van de markt) tot niets (onkruid, gras, wortels).

 

Update van april 2015: We hebben de hele winter 2 Wune's gevoed met groente en fruit. Bijna geen aardappels, omdat er een Kunekune-zeug bij liep die daar veel te dik van wordt.

Maar dan groeien de Wune's dus echt veel minder hard. Voor zover ze normaal überhaupt hard groeien natuurlijk ;-)

We zijn ze nu dus maar wel weer aardappels gaan voeren, en ook af en toe wat sneetjes brood er bij. Naast al het groenvoer wat ze elke dag krijgen of in lopen (gras, onkruid)

 

Update eind 2016: hoe leuk deze kruising ook uitpakte, we zijn er toch wat meer Duroc door gaan kruisen. Om wat meer lengte, en dus vlees, te krijgen.

 

Kunekune

Zeer vriendelijk varkensras, groeit langzaam maar kan dik worden van alleen gras.

 

Voordat wij ons eerste vleesvarken (Jimmy, zie hierboven) kochten, hadden we al 2 Kunekune-zeugen. Ze liepen tussen de kippen en de schapen, en ze waren supertam.

We hebben er een beer bij gekocht, en na zo'n 4 maanden kwamen daar de biggen!

Ervaring hadden we niet, maar alles ging goed en vrij makkelijk. We mochten gewoon aan de biggen komen (later leerden we dat dat niet bij alle varkensrassen zo vanzelfsprekend is :) ) en we hebben er wel 1000 foto's van gemaakt gok ik zo. Wat een dotjes!

 

Een aantal worpen (en dus een paar jaar) later, werden de zeugen toch wel steeds moeilijker dik na het zogen van al die biggen. Ze waren soms wat stram en wiebelig. Niet echt een fijn idee om daar die dikke beer bij te laten.

We hadden ondertussen al een andere zeug (zie de foto) gekocht, en hebben de 2 oudere dames naar de slager gebracht.

We waren wel aan ze gehecht, maar we eten zo ongeveer alles wat hier loopt, en we waren ook erg benieuwd naar de smaak van Kunekune.

De 2 stramme dames hebben bij de slager nog een goede behandeling gehad, ze mochten zo doorlopen (hoe cru ook...)

 

en hoefden dus niet op de nare gladde betonvloer te gaan liggen/staan wachten tot ze aan de beurt zouden zijn. Dan zouden ze niet meer overeind komen vreesde ik.

Het werden hele kleine speklapjes en karbonades. Maar ze waren heerlijk!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ondertussen, in 2017, hebben we geen pure Kunekune-varkens meer.

Duroc/Wolvarken kruising

Een stuk(je) hariger dan een Duroc, heeft een mooier vlees-figuur dan een Wolvarken.

 

Wolvarkens zijn hele mooie dieren. Ze zijn goed buiten te houden, ze hebben totaal geen last van kou. Maar: wij vinden het niet echt een mooi VLEESvarken. Er zitten amper billen aan, en op andere plekken groeit de laag spek waar je bij staat. Dik, wit spek.

Ze zijn dan wel weer heel vriendelijk, en zeer goed met hun biggen. Die 2 van ons hebben nog nooit een big platgelegen, en we kunnen er aardig bij in de buurt komen. Zodra een big begint te gillen, als je hem bijvoorbeeld optilt, dan komt zijn moeder natuurlijk heel hard aanrennen. Maar verder gaat alles gemoedelijk.

De kruising-biggen hebben dus een rustige en goede moeder, maar krijgen toch wat meer het figuur van een Duroc. Ze groeien sneller dan een Wolvarken, die er rustig 1,5 tot 2 jaar over doet om echt uit te groeien. Maar ze krijgen nog mooier voller en vetter (dus lekker mals en sappig in de pan) vlees dan een rasechte Duroc. En die heeft al van dat mooie vlees als ze rustig opgroeien zoals bij ons!

 

De 1e Duroc / Wolvarken biggen die hier werden geboren, hadden een Duroc moeder en een Wolvarken vader. De biggen kregen geen krullen, maar wel een hele dichte vacht. Een paar biggen uit het nest werden heel donkerbruin van kleur, en een paar andere biggen werden prachtig goudbruin zoals de zeug hier links op de foto.

 

Helaas overleed de Wolvarken beer een tijdje geleden, en hebben we nu geen Wolvarken beer meer. Maar we hebben nog wel 2 mooie Wolvarken zeugen, en een Duroc beer. De kruising andersom dus.

 

Onze 2 Wolvarkenzeugen, laten we de ene keer bij een Duroc beer, en de andere keer weer bij een Kunekune. De 'Wune's' die uit die laatste combinatie worden geboren, zijn ook erg leuk!

 

Update van mei 2015: We hebben het 1e varken uit deze kruising op 1 jarige leeftijd naar de slager gebracht, en ze was opvallend mooi op gewicht! 125 kilo aan de haak. Een mooie speklaag, niet te dik en ook niet te dun.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ondertussen, in 2016, hebben we geen wolvarkens meer lopen, en ook geen Duroc beer meer. We gaan verder met nakomelingen van die dieren, en kruisen ze weer met andere rassen. Om zo nog meer te 'mengen', en een nog mooier Veldvarken te fokken. Sterk, vriendelijk, harig, mooi vlees, alleseter, etc.

 

 

 

Onze beren:

Duroc/Bonte Bentheimer

Een (voorlopige) opvolger van onze Duroc beer.

 

Onze prachtige Duroc beer werd zo langzaamaan (en toch te snel) te groot voor onze kruising-zeugen. Voor de Duroc zeugen was hij nog niet te zwaar, maar de Wolvarkens zijn echt wel een stukje kleiner en de beer groeit maar door!

En omdat we graag een aantal van zijn dochters wilden houden als nieuwe fokzeugen, konden we ook geen zoon van hem aanhouden als nieuwe fokbeer. We hadden een beer nodig die ALLE dames kan dekken.

 

We hebben begin 2015 dus een big gekocht, uit een andere bloedlijn. Half Duroc, half Bonte Bentheimer. Hij is niet zo lekker makkelijk en tam als onze eigen varkens, maar ik mag hem af en toe wel even op zijn koppie krabbelen :-).

Update van april 2016: er zijn al wat van zijn biggen geboren, hij heeft zich dus al goed bewezen.

 

Update van februari 2017. Hanky is ondertussen 2 jaar oud, en heeft al veel biggen verwekt hier. Ook is hij te huur, en lopen er her en der heel wat biggen van hem rond.

 

Update van september 2017: Hanky is een maand of 6 geleden verhuisd naar Friesland. Wij gaan verder met zijn zoon (zie hier onder) en in Friesland mag Hanky nog heel wat biggen verwekken. Daar is hij goed in; er lopen er nu al leuk wat rond daar.

Kune X Duroc/Bonte Bentheimer

Zoon van de beer hierboven.

 

Voor onze nieuwe Veldvarken-lijn, hebben we gekozen voor een mooie mix. Een beer die door zijn Kune-bloed lekker compact blijft, en die door zijn Kune-moeder ook lekker makkelijk en tam is al. Hier geboren, dus aan alles gewend en hopelijk daardoor een fijne rustige kerel straks.

Door zijn Duroc/Bentheimer voorouders wordt hij wel langer dan een Kune, en groeit hij ook harder.

 

Hij is onverwant aan al onze zeugen, dus we kunnen weer jaren vooruit (zodra hij zich heeft bewezen dan hè?)

 

Update van februari 2017. George is ondertussen een jaar oud. En hij en zijn broer (back-up voor als George 'het niet doet') zijn al flink irritant mannelijk bezig elke dag. Van elke kleine verandering raken ze opgewonden en bespringen ze elkaar. Ze moeten dus nodig apart komen te lopen, tot we zeker weten of George goed is in zijn taak.

Hij heeft op dit moment een klus, en dan zal blijken of hij goed dekt en mooie biggen maakt :)

 

Update van april 2017: zijn 1e dekking ging perfect! Het leek even alsof hij niets voor elkaar kreeg, maar 3 weken later werd de zeug niet meer berig en dus is ze drachtig!

 

Update van september 2017: ondertussen zijn die biggen geboren, en al 3 maanden oud. En ze doen het super! Mooie verschillende kleuren, ze eten alles wat je er bij in gooit, en ze groeien goed. George heeft ondertussen ook al 3 andere zeugen gedekt, vanaf begin oktober tot eind december verwachten we een boel nakomelingen. Hij is makkelijk in de omgang, en ook nog best wel wat gegroeid. En dan ook vooral qua spieren. Wat een kerel!